..........................................................


* ข้อความห้องสมุด *

เมื่ออาทิตย์ที่แล้วผมบังเอิญได้เข้าห้องสมุด เพื่อนจึงแนะนำให้อ่านหนังสือตั้งหลายเล่ม แต่มาถูกใจอยู่เล่มนึง เลยอยากได้ไว้เป็นเจ้าของ ติดที่ว่ามันเป็นของห้องสมุดสาธารณะ จึงต้องทำใจและปล่อยให้คนอื่นๆ ได้เปิดอ่านบ้าง ว่างๆผมจะแวะไปอ่านอีก หวังว่าจะไม่มีใครทำหนังสือเล่มนี้ให้ชอกช้ำ ฉีกขาด ผมจะได้กลับไปซ่อมแซม ดูแล แต่ถ้ามีคนขโมยจากห้องสมุดได้ไปเป็นเจ้าของ ผมคงอดเจอหรือได้อ่านหนังสือเล่มนั้นอีกตลอดไป คิดถึงอย่างโง่ๆ ผมคงกลับไปที่ห้องสมุดนั้นอีกครั่ง นั่งที่เก้าอี้ตัวเดิมและระลึกถึงทุกบรรทัดที่ครั่งนึงผมได้มีโอกาสเปิดอ่าน ...


*** มีคนบอกให้ผมไปหาซื้อหนังสือเล่มนั้นจากแผงหนังสือทั่วไป !!! เวงของกรรม มันช่างกล้าทำบรรยากาศ อันแสนจะโรแมนติกส์สุดบรรเจิดของผมพัง ... ฮือๆ


* ตอบมันเรื่องห้องสมุด *

เพราะผมเข้าไปใช้ห้องสมุดสาธารณะไงครับ มีสิทธิได้ก็แค่เพียงอ่าน ประทับใจได้ก็เท่านั้น ถึงหนังสือเล่มนั้นจะมีขายตามแผงหนังสือทั่วไปหรือผมจะยืมออกจากห้องสมุดมาถ่ายเอกสาร คุณค่าของมันก็หาใช่เล่มจริงที่ผมเคยอ่านและศึกษานั้น ผมคงไม่ทำอะไรไปมากกว่าชื่นชม -*-*- เพราะผมคิดว่าสักวัน ผมคงได้เจอหนังสือที่ถูกทำขึ้นมาสำหรับผม -*-*- คิดมากอย่างไงก็...ไม่ถึง

* ข้อความ สายฝน *

และแล้วฝนก็หยุดตก ไม่มีฝนใหนจะอยู่กับเราตลอดไป ใช่ใหมครับ ผมนั่งดูการรวมตัวของมวลเมฆ สัมผัสได้ถึงความสบายของสายลม หยาดฝนที่เย็นฉ่ำมันจับหัวใจ เลยไปแล้วใช่ใหมละสายฝน จะไปตกบ้านใครต่อหรือเปล่า ขอบคุณมากครับที่ผ่านมาทำให้ผมรู้สึกดี โชคดีนะครับสายฝน ผ่านมาวันนี้ มันคงมีแต่สายรุ้งเห็นแล้วคิดถึงสายฝนจัง เพราะมันทำให้ผมเปรียก... ที่ใจ

* เรื่องฟ้า *

อยากให้ฟ้าทั้งฟ้าลอยต่ำลงมาใกล้ๆ ลอยลงมาดูหัวใจของใครสักคนที่ใต้ท้องฟ้า อยู่ตรงนี้มันเหงา เพราะใครๆไม่เห็นคุณค่า หากมองฟ้ายังไกลตา แล้วใครจะเห็นคุณค่าหัวใจ... เอส

* ตอบตัวเอง เรื่องฟ้า *

...ฟ้าทั้งฟ้าไม่ได้อยู่ไกล แต่จะให้ลดต่ำลงมาดูใจของใครสักคนที่ใต้ท้องฟ้า มาเพื่อคลายเหงาทำให้คนหนึ่งคนมีคุณค่า หากฟ้าลดต่ำลงมาอยู่ตรงหน้า เราจะแน่ใจหรือว่าจะรักษาฟ้านั้นไว้ได้ตลอดไป ฟ้าก็คือฝน ย้อนกลับไปอ่านข้อความ สายฝน แล้วจะรู้ว่าฟ้าไม่ไกล อย่างที่ใครๆคิด มีอีกอย่าง อย่าเปรียบให้ใครมีคุณค่าเทียบเท่าท้องฟ้า ดูมันจะมีค่ามหาศาลเกินกว่าจะเป็นของเรา ...